|
Johan van Doorn
.
Genre: fictie, roman
algemeen
Aantal blz.: 164
ISBN: 9789490385064
Prijs: € 14,95
|
|
.
Over 'Het akelige
meisje en andere verhalen'
Een bundel met negentien
verhalen, door de auteur in de loop der jaren geschreven. Soms een sprookje of een
toekomstverhaal, soms een regelrechte thriller of zachtaardige proza. Maar in alle
gevallen... méér dan onderhoudend.
Verhalen in dit boek:
Invasie, Duivelse vergissing, Moordenaar, Gevaarlijke
lente, De kampioen, De nieuwste hit, Nieuw en Oud, Het akelige meisje, Goede reis verder,
Verpakt brood, Laatste acte, Interne memo, Bij-namaals, Geestigheden, Trollen en ander
gespuis, Zwaan, Ouwe Klaas, E-mail schaak, (N)iets om aan te trekken.
Over Johan van
Doorn
Johan van Doorn is al vanaf zijn jeugd
bezig zijn gedachten, zoals hij het noemt, op papier te zetten. Door allerlei drukke
bezigheden, zoals diverse eigen bedrijven en teveel andere hobby's, is het tot publicatie,
tot nu toe, nooit gekomen.
De bundel verhalen in dit boek beslaan de
loop der jaren tot nu toe. Het eerste verhaal 'Invasie' uit 1964, is geschreven in het
vooronder van het schip van zijn vader, op een bijna antieke schrijfmachine. Jaren later
dook het schrijfsel weer op en is het in de computer gezet.
Johan van Doorn woont met zijn vrouw, zes
gitaren, een piano en drie computers in Oegstgeest en werkt in Dordrecht.
Fragment
"Goede reis verder"
De conducteur neemt mijn kaartje aan en knipt er
aandachtig een gaatje in. Hij gebruikt iets anders dan zo'n overbekende tang. Als hij mij
met de woorden "Goeie reis verder" het kaartje teruggeeft, zie ik het zojuist
uitgeknipte stukje papier naar beneden dwarrelen en op de zitting naast mij neerkomen. Het
is een klein locomotiefje. Ik wil de conducteur bedanken voor zijn wens, maar hij is al
verder gelopen. Ik hoor in de verte opnieuw de woorden "Goeie reis verder".
Het uitgeknipte locomotiefje in het
kaartje lijkt een vreemd gevormd raampje waarachter een ongekend landschap zich verstopt.
In gedachten zie ik ontelbare locomotiefsilhouetjes als sneeuw neerdalen. Uit elk pijpje
komt een rookwolkje met daarin de woorden "Goeie reis verder".
Ik glimlach verdrietig als de
illusie verdwijnt in het gillen van een tegemoetkomende trein. Even maakt de nacht aan de
andere kant van het raam plaats voor haastige, verlichte vierkanten, die slechts hier en
daar als omlijsting dienen voor gezichten. Dan vult de duisternis het venster weer.
Achter mij is een dame van zo te
horen middelbare leeftijd het verhaal van haar leven aan het vertellen. Soms probeert een
andere stem iets in het midden te brengen, maar keer op keer verdrinken die woorden in de
alleenspraak.
. |
|
