.
Over
'Mannetje Niks, een gewone jongen'
.
Samenvatting
'Mannetje Niks,
een gewone jongen' is een (voor)leesverhaal voor kinderen vanaf 7 jaar. Mannetje is een bijzondere peuter. Zijn moeder noemt hem Mannetje Niks, omdat hij niet kan lopen en niet kan praten. Hij zit en hangt de hele dag in zijn bed of in de buggy. Zijn moeder geeft hem geen complimenten en zeurt alleen maar over alles wat hij niet kan. Ze is wanhopig, omdat het haar niet lukt om Mannetje iets te
leren.
Mannetje houdt iets geheim voor zijn moeder. Hij wil dat geheim eigenlijk aan niemand verklappen. Als Fee in zijn leven verschijnt, raadt ze wat er met hem aan de hand is. Ze weet precies hoe ze hem moet motiveren en coachen, zodat hij letterlijk en figuurlijk sterker wordt. Als Mannetje een speciale opdracht voor het probleemjongetje Walter Ego vervult, dan zal Fee zijn moeder veranderen in een lieve vrouw. Maar Mannetje Niks heeft helemaal geen zin om hulp te bieden aan Walter Ego. Hij vindt hem een gemene jongen, omdat hij vervelend is tegen zijn moeder.
Met steun van Fee spiegelt Mannetje zich aan het gedrag van Walter Ego. Zo komt hij meer te weten over zijn eigen relatie met zijn moeder. Zowel Fee als oma helpen Mannetje bij zijn geestelijke en lichamelijke ontwikkeling. Daarna kan Mannetje niet alleen Walter helpen, maar ook zijn eigen gedrag
veranderen.
.
Thema
Het centrale thema is onbegrip tussen kinderen en hun ouders. Kinderen voelen zich soms machteloos, omdat hun ouders hen slecht begrijpen. Ouders weten vaak niet hoe ze op de juiste manier contact kunnen maken en begrip kunnen tonen voor de gevoelens van hun
kinderen.
Mannetje voelt zich ook machteloos. Hij heeft op een radicale manier besloten zijn ontwikkeling niet te tonen aan zijn moeder, terwijl hij eigenlijk een zeer intelligent en vroegwijs jongetje is. Juist door dit besluit van Mannetje zwart-wit neer te zetten en uit te vergroten, hoopt
Jolanda Lankhaar dat kinderen zelf tot het inzicht komen dat zij met zulk gedrag voor de moeilijke weg kiezen.
De moeder
in het verhaal gaat anders op Mannetje reageren als ze zijn geheim kent. Als zij haar kind positief benadert, verandert hij vanzelf. Fee en oma geven het juiste voorbeeld. Zij stimuleren Mannetje in zijn
ontwikkeling.
De kinderen die
het verhaal hebben gelezen, herkennen zich in Mannetje. Vooral als zij ook moeite hebben met
het aanleren van vaardigheden en de druk voelen die hun ouders en leerkrachten juist in deze prestatiegerichte maatschappij op hun kind leggen. De meeste ouders en leerkrachten hebben er de beste bedoelingen mee om hun kinderen extra te stimuleren. Helaas gaan zij zich daardoor soms juist te dominant gedragen. Toch zouden zij in een aantal gevallen beter contact met hun kind kunnen maken. Dan ontdekken ze met welke (geheime)
ontwikkelings-problemen hun kinderen soms worstelen.
Daarom is
'Mannetje Niks, een gewone jongen' ook een eye-opener voor de voorlezende ouders (en leerkrachten).
Jolanda Lankhaar richt zich zeer bewust tegelijkertijd op de kinderen en de ouders (en leerkrachten). Dat is een hele eigentijdse manier. De recente bioscoopfilm
'Up' zit bijvoorbeeld ook vol met dubbele boodschappen die zowel voor de kinderen als de ouders bestemd
zijn.
Tijdens het voorlezen kunnen zij beiden veel plezier aan het verhaal over Mannetje
beleven.
.
Boodschap
Rode draad in het verhaal is het motto van Goethe dat
de auteur vrij heeft vertaald om het begrijpelijk te maken voor kinderen:
'Ga met iemand om zoals hij is en hij zal zo blijven. Ga met iemand om zoals hij kan worden en hij zal zo
worden.'
Het letterlijke citaat is:
'Benader iemand zoals hij is en hij zal zo blijven. Benader hem zoals hij kan worden en hij zal zo
worden.'
Dat is natuurlijk vooral een boodschap voor de ouders, maar ook kinderen kunnen hiervan leren.
.
Over Jolanda Lankhaar
.
Op 11 maart 1965 is Jolanda Lankhaar geboren in Eethen (Noord-Brabant). Zij is getrouwd met een van oorsprong Marokkaanse man en heeft twee kinderen, een meisje en een jongen van 13 en 12 jaar. Ze is in Utrecht afgestudeerd als lerares
Nederlands.
Bijna tien jaar heeft zij als tekstschrijver en (eind)redacteur gewerkt voor vaktijdschriften en publieksbladen bij verschillende uitgeverijen en communicatieadviesbureaus. Vervolgens was zij tien jaar beleidsmedewerker bij een stichting waarvoor zij reclameteksten, aan de hand van wettelijke regels, op taal beoordeelde. Daarnaast deed zij ook freelance werk als eindredacteur voor Allerhande van supermarktketen Albert
Heijn.
Vanaf 1 april 2009 werkte zij weer in haar oude vak als redacteur. Eerst ging zij aan de slag als redacteur voor Pharmaceutisch Weekblad, een vaktijdschrift voor apothekers, en daarna werd zij redacteur voor de kenniscontent voor medewerkers van UWV en vervolgens eindredacteur Klantcommunicatie bij UWV.
Sinds 1 november
2010 houdt zij zich zowel bezig met beleidswerk als met communicatie in haar functie als directiesecretaris HRM bij UWV.
Vanaf haar vroege jeugd schreef Jolanda altijd al verhalen, omdat zij zich graag verdiept in de belevingswereld en de drijfveren van kinderen en volwassenen om bepaalde keuzen te maken in hun leven.
Inmiddels is Jolanda Lankhaar gestart met een nieuw boek over Mannetje.
Klik
hier voor een
leesfragment.
|
