|
Dieter Ryckewaert
 .
Het Oriaans Verbond
Genre: fictie, science fiction
Aantal blz.: 508
ISBN: 978-94-90385-02-6
Prijs: € 22,95
|
|
.
Over 'Het Oriaans
Verbond'
Sam is een jonge twintiger en geniet met
volle teugen van zijn zorgeloze leven. Alles lijkt hem goed te vergaan, totdat hij op een
dag te horen krijgt dat hij de sleutel is in een eeuwenoude strijd tussen twee
buitenaardse fracties. Het Oriaans Verbond, dat het demonische leger uit Betegor een halt
wil toeroepen, vraagt of hij met hen mee wil reizen.
Met de gedachte dat talloze, onwetende
Aardse zielen op hem rekenen, stemt Sam toe en sluit hij zich aan bij het Oriaans Verbond.
Wanneer hij op hun planeet aankomt, wordt
al snel duidelijk dat er meer aan de hand is dan enkel een eeuwenoude oorlog. Vele vragen
rijzen bij hem op, als hij begint te beseffen wie hij in feite echt is. En wat met Jill,
de mysterieuze jonge vrouw die hem met veel toewijding onder haar vleugels neemt? Wil ze
Sam enkel voorbereiden op zijn taak, of verbergt ze iets veel groters?
"Het Oriaans Verbond", een
verhaal over andere werelden, vriendschap, liefde en trouw, en de strijd tussen het goede
en het kwade... Klinkt bekend? Vergis u niet... in dit verhaal neemt de auteur u mee langs
paden waar u zelfs het bestaan niet van afweet...
.
Over Dieter
Ryckewaert
Dieter Ryckewaert
is geboren op 2 maart 1984 in de Hoppestad Poperinge, een plaats gelegen in
West-Vlaanderen, België.
Al sedert zijn prille jeugd is hij
gefascineerd door fantasierijke verhalen en de mysterieuze werelden waarin ze zich
afspelen, mede door zijn grootvader die ze in geuren en kleuren vertelde, en de vele
stripverhalen die hij als kind las. Vreemd genoeg konden dikke boeken hem nooit boeien,
waardoor hij tijdens zijn schooltijd iedere boekbespreking zo lang mogelijk uitstelde,
zodat hij het vaak moest doen met de achterflap en de inleiding van het te lezen werk.
Pas wanneer hij in 2005 begon met zijn
huidige job in een elektronicabedrijf te Ieper, en in een Poperingse boekenwinkel de roman
"De Drakentroon" van Tad Williams kocht, sloegen de leeskriebels in gigantische
hoeveelheden over.
Sindsdien is hij niet meer gestopt met het lezen.
Los van romans en korte verhalen, is
genieten van films een andere grote passie van Dieter. En eigenaardig genoeg is net daar
bij hem de schrijfkriebel ontstaan. Hij betrapte zich er meerdere malen op, dat wanneer
hij naar een film keek, thuis of in de bioscoop, hij zat te fantaseren van hoe het verhaal
in de prent, zoveel beter kon zijn dan wat ze hem op zijn netvlies projecteerden.
'Dit had toch veel beter kunnen zijn?'
zei hij meerdere keren tegen zichzelf.
In het begin van 2008 besloot hij dan
maar om pen en papier - of beter gezegd computer en klavier - te nemen, en zelf "zijn
eigen" verhaal neer te zetten; een verhaal dat reeds sinds zijn pubertijd is
ontkiemd, en steeds meer en meer vorm kreeg naarmate hij ouder werd.
1 september a.s. debuteert hij met zijn
roman "Het Oriaans Verbond".
Klik hier en bezoek de weblog over "Het Oriaans
Verbond".
Fragment 'Het
Oriaans Verbond'
De luitenante slaakte een stille kreet en had moeite om haar
tranen te bedwingen toen ze de wond van dichterbij aanschouwde. "Sam moet worden
verzorgd," zei ze. "Breng hem naar binnen."
Even later bevond hij zich in de persoonlijke ziekenkamer van Graaf Utrah.
Liggend op een bed, tuurde hij naar het witte plafond met de heldere lichten. Sam
probeerde zijn gedachten te verzetten, om zo de pijn in zijn been te vergeten, maar de
toenemende kloppingen zorgden ervoor dat hij daarin niet slaagde. Toen verscheen Jill in
de ziekenkamer. In haar handen droeg ze een ijzeren koffer met daarop het symbool van de
medische eenheid. Ze keek hem aan met een pijnlijke glimlach, die haar zorgen verborg.
Zorgvuldig zette ze de ijzeren koffer neer op de kleine assistententafel.
"Hé," zei ze stil. "Wordt de pijn
niet te hevig?" Sam probeerde zich recht te trekken en kreunde bij die poging.
"Het gaat wel," antwoordde hij. "Dat valse schepsel heeft me
aangevallen in de rug. Ik had hem niet gezien." Toen probeerde hij zich opnieuw recht
te trekken, maar het stekende gevoel in zijn been belette hem dat te doen.
"Stil maar Sammy," sprak de luitenante,
met een zorgelijke toon in haar stem. Vervolgens nam ze een schaar uit de koffer, en sneed
behoedzaam de rechterpijp van zijn broek open. "Aw, dat ziet er niet goed uit,"
zei ze rustig. " De kogel zit diep in je been." Sam keek aandachtig toe, naar
hoe de luitenante uiterst behendig te werk ging. Daarna haalde ze een fijne tang vanuit de
ijzeren koffer.
"Even op je tanden bijten, Sam," zei Jill meelevend, terwijl ze hem
recht in de ogen keek. "Straks voel je er niets meer van."
.
|
|
