.
Over
'Tangram'
In Parijs verdwijnt plotsklaps een
scholiere. Ze heet Astra Kleingeld en ze is enorm populair.
De vraag die centraal staat is niet: wat is er met dat verdwenen meisje
gebeurd, maar wat gebeurt er met de rest? Welke invloed heeft dat op de klas, op de docenten? De spanning zit
'm erin hoe de klasgenoten daarmee omgaan, en op welke wijze de leegte wordt opgevuld.
.
Over Elise van
de Weitgraven
Elise van de Weitgraven is in 1959 geboren in Rotterdam. Ze groeide op in een Nederlands Hervormd gezin waar de kerkgang elke zondag verplichte kost was. Als klein meisje verveelde ze zich enorm tijdens de lange diensten. Ze kon het kerkbezoek geestelijk ontvluchten door het verzinnen van spannende verhalen, zoals ze regelmatig deed in de Laurenskerk in Rotterdam. De ellenlange diensten én de structuur van deze kerk, waar hoog boven in het gewelf houten paden liepen ten behoeve van werkzaamheden, prikkelde haar fantasie. Zó schudde ze haar bloeddorstige achtervolgers af door van kroonluchter naar kroonluchter te zwaaien en rende ze voor haar leven over die hoge houten paden, om het gespuis kwijt te raken en te slim af te zijn. Mocht dat niet afdoende zijn, dan bracht de trein die om de tien minuten langsreed (vóór de spoortunnel er kwam nog wel) uitkomst,
en sprong ze dwars door het kerkraam een treincoupé in. Vlak voor het amen van de dominee was alles weer op
z'n pootjes terecht gekomen; ze was veilig en de criminelen waren ingerekend.
Op jonge leeftijd wist ze dan ook precies wat ze wilde worden:
ontdekkings- reizigster of detective. Alle andere beroepen waren maar saai. Ze vond haar jeugd eveneens saai. Ze ontvluchtte dat eentonige bestaan door het lezen van veel boeken én door het schrijven van spannende verhalen. Ze behaalde kleine succesjes door het winnen van schrijfwedstrijden voor de
Cosmopolitan en de Rotterdamse Bibliotheek.
Daar de twee door haar uitgekozen beroepen niet voor de hand liggende beroepen zijn, werd ze toch maar “gewoon” docent. Zij is thans werkzaam als docent wiskunde en Frans in het voorgezet onderwijs in Rotterdam.
Maar zo'n ogenschijnlijk grauwe school bleek een basis voor een avontuurlijk verhaal. Want een paar jaar achter elkaar ging ze met de vierde klas op excursie naar Parijs. En altijd kwam het wel een keer voor dat leerlingen niet op de afgesproken plaats en tijd verschenen. Meestal kwamen ze een uur te laat (of soms nog later) aansjokken met als mededeling dat ze
de tijd vergeten waren, de stencils kwijt waren, bij hun tante op bezoek waren geweest of met nog een andere mededeling of smoes. Het liep dus altijd goed
af. Maar wat als het eens niet goed afliep? Wat als de leerling helemaal niet terug
kwam?
Elise's fantasie ging met dit gegeven aan de haal. En ze gebruikte dit als basis voor haar roman:
Tangram. De vermissing is echter slechts een kapstok waaraan zij haar verhaal heeft opgehangen.
Elise is getrouwd, heeft twee kinderen en
woont in Rotterdam.
. |
.